Υπάρχουν στιγμές που η εξέλιξη ενός επαγγέλματος με γεμίζει ενθουσιασμό.
Υπάρχουν όμως και στιγμές που με γεμίζει προβληματισμό.
Υπηρετώ τον χώρο της αισθητικής για περισσότερα από τριάντα χρόνια. Τα τελευταία είκοσι χρόνια έχω αφιερωθεί στην εκπαίδευση επαγγελματιών αισθητικών, πιστεύοντας ότι η γνώση είναι το πολυτιμότερο εργαλείο που μπορεί να κρατήσει κανείς στα χέρια του.
Σήμερα όμως αναρωτιέμαι:
Μήπως αρχίζουμε να συγχέουμε την ευκολία μιας τεχνικής με την ασφάλεια μιας θεραπείας;
Οι ενέσιμες θεραπείες έχουν γίνει πλέον μέρος της καθημερινότητας. Μεσοθεραπείες, skin boosters, βιοδιεγέρτες, εξειδικευμένα πρωτόκολλα και ολοένα περισσότερες συσκευές που υπόσχονται γρήγορα, εύκολα και εντυπωσιακά αποτελέσματα.
Τα νέα εργαλεία παρουσιάζονται σχεδόν σαν να κάνουν όλη τη δουλειά μόνα τους.
Και κάπου εκεί βρίσκεται η μεγαλύτερη παγίδα.
Γιατί η αισθητική δεν είναι ποτέ το εργαλείο.
Είναι ο άνθρωπος που το κρατά.
Μια βελόνα μπορεί να τη μάθει κάποιος να τη χειρίζεται σε λίγες ώρες.
Η κρίση όμως δεν διδάσκεται τόσο εύκολα.
Πώς αναγνωρίζεις ότι ένας πελάτης δεν είναι κατάλληλος για θεραπεία;
Πώς ξεχωρίζεις μια φυσιολογική αντίδραση από την αρχή μιας σοβαρής επιπλοκής;
Πώς αντιμετωπίζεις μια λοίμωξη, ένα κοκκίωμα, μια φλεγμονώδη αντίδραση ή μια αγγειακή επιπλοκή;
Πότε συνεχίζεις και πότε σταματάς;
Και, κυρίως, γνωρίζεις πότε πρέπει να παραπέμψεις τον άνθρωπο που κάθεται απέναντί σου;
Αυτά δεν τα διδάσκει καμία συσκευή.
Δεν τα μαθαίνει κανείς βλέποντας ένα βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Δεν αποκτώνται σε ένα σύντομο σεμινάριο.
Αποκτώνται μέσα από χρόνια μελέτης, εμπειρίας, ταπεινότητας και συνεχούς εκπαίδευσης.
Με προβληματίζει επίσης η ολοένα μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση των ενέσιμων θεραπειών.
Συχνά η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από το αποτέλεσμα.
Σπάνια γύρω από την ευθύνη.
Ποιος γνωρίζει πραγματικά το προϊόν που χρησιμοποιεί;
Ποιος μπορεί να αξιολογήσει την ποιότητά του, τη σωστή ένδειξη, τη σωστή αποθήκευση, την προέλευσή του και τη διαχείριση μιας πιθανής ανεπιθύμητης ενέργειας;
Η αισθητική ήταν πάντοτε ένας χώρος που υπηρετούσε την ευεξία και την αυτοπεποίθηση του ανθρώπου.
Δεν πρέπει ποτέ να μετατραπεί σε έναν χώρο όπου η ταχύτητα υπερισχύει της γνώσης.
Δεν γράφω αυτές τις σκέψεις για να δημιουργήσω φόβο.
Τις γράφω γιατί αγαπώ αυτό το επάγγελμα.
Γιατί πιστεύω στους ανθρώπους που το υπηρετούν με ήθος.
Γιατί θέλω οι νέοι επαγγελματίες να έχουν ακόμη περισσότερη εκπαίδευση από αυτή που είχαμε εμείς.
Η τεχνολογία θα συνεχίσει να εξελίσσεται.
Τα προϊόντα θα γίνουν καλύτερα.
Οι τεχνικές θα αλλάζουν.
Υπάρχει όμως κάτι που δεν πρέπει ποτέ να αλλάξει.
Η ευθύνη απέναντι στον άνθρωπο που μας εμπιστεύεται.
Η πραγματική αισθητική δεν μετριέται μόνο από το αποτέλεσμα.
Μετριέται από τη γνώση, την ηθική και την ασφάλεια με την οποία προσφέρουμε κάθε θεραπεία.
Και αυτό θα είναι πάντα η μεγαλύτερη μορφή ομορφιάς.